01 Punkt wyjścia
Kilka różnych chorób pod jedną nazwą
Słowo trądzik obejmuje co najmniej pięć jednostek chorobowych o różnym przebiegu i różnym leczeniu, a pierwszym krokiem nie jest wybór preparatu, tylko ustalenie, którą z nich widać na skórze.
Najczęstszy jest trądzik zwyczajny i to on dzieli się dalej na postać zaskórnikową, grudkowo-krostkową i guzkową. Podział nie ma charakteru wyłącznie opisowego: postać zaskórnikowa reaguje na leczenie ukierunkowane na zaburzone rogowacenie ujścia mieszka, postać zapalna potrzebuje dodatkowo składnika działającego na bakterie i na sam odczyn zapalny, a postać guzkowa sięgająca głęboko w skórę bywa oporna na wszystko, co nakłada się z zewnątrz.
Osobno stoi trądzik różowaty. Nie ma w nim zaskórników, zaczyna się od napadowego czerwienienia środkowej części twarzy, a dopiero później dochodzą grudki i krostki. Pomyłka w tę stronę bywa kosztowna, ponieważ preparat pomocny przy trądziku zwyczajnym potrafi go zaostrzyć. Różnice rozpisaliśmy szczegółowo w tekście o tym, czym różni się trądzik pospolity od różowatego.
Dwie kolejne jednostki bywają brane za trądzik przez miesiące. Trądzik odwrócony daje bolesne guzy i przetoki w pachach, pachwinach i pod piersiami, ma przebieg przewlekły i wymaga prowadzenia przez dermatologa. Zapalenie mieszków wywołane drożdżakami Malassezia wygląda jak wysyp jednakowych, swędzących krostek na plecach i klatce piersiowej, często po kuracji antybiotykiem, i nie ustępuje po lekach kierowanych przeciw trądzikowi zwyczajnemu. Jeśli nie masz pewności, od czego zacząć, pomocny bywa test typu cery i rodzaju trądziku.
Wiek nie rozstrzyga niczego. Pierwsze zmiany potrafią wyjść po trzydziestce i wtedy najczęściej dotyczą kobiet, układają się wzdłuż żuchwy i mają wyraźny rytm związany z cyklem. To osobny scenariusz, opisany w materiale o trądziku hormonalnym u dorosłych kobiet.