Trądzik odwrócony

Trądzik pospolity

Nie słyszałaś nigdy o trądziku odwróconym? Być może wiesz coś na temat ropnego zapalenia gruczołów apokrynowych (hidradenitis suppurativa suppurative hydradenitis)? Nie? Zatem koniecznie przeczytaj!

Trądzik odwrócony wygląd

Trądzik odwrócony to przewlekła odmiana trądziku ropowiczego, przechodząca kilka etapów rozwoju. Na początku przybiera formę powierzchniowego zapalenia mieszków włosowych, nabiera formy zaskórników, grudek i krost, by później pojawiły się zapalne guzki oraz podskórne cysty, które doprowadzają do powstania zlewnych przetok i ropni. Za sprawą powstałych przetok otwierane są wrota do nadkażenia bakteryjnego, co decyduje o przewlekłym charakterze schorzenia. Na końcu choroby dochodzi do powstania dużych, zbliznowaciałych zmian, z których podczas nacisku lub w trakcie ruchu wydobywa się krwisto-ropna treść.

Trądzik odwrócony miejsce występowania

Trądzik odwrócony występuje w pachach, pachwinach, na kroczu, w okolicach intymnych (na trzonie prącia lub na wargach sromowych większych) oraz w okolicach odbytu. Częstymi miejscami występowania tego typu zmian są też otoczki piersi, brzuch kark, czy owłosiona skóra głowy.

Ból
Zmiany charakterystyczne dla trądziku odwróconego powodują ból, który może przeszkadzać w siedzeniu, chodzeniu, czy poruszaniu się. Gdy dochodzi do bliznowatych przykurczów, może pojawiać się problem z ruchomością kończyn i problemem z normalnym funkcjonowaniem.

Leczenie operacyjne
Jedyny sposób leczenia trądziku odwróconego to leczenie operacyjne. Dające najlepsze efekty, jeśli odbywa się możliwie wcześnie, na wczesnym etapie choroby. Tylko w ten sposób można usunąć przetoki, które są odpowiedzialne za przewlekły charakter choroby oraz uzyskać efekt zablokowania błędnego koła powracających zmian.

Jak wygląda zabieg? Operacja polega na usunięciu chorych tkanek wraz z marginesem błędu. Niestety często dla satysfakcjonujących efektów konieczne jest powtórzenie zabiegów oraz zastosowanie różnych metod zamknięcia kanałów. Ubytek skóry uzupełnić można poprzez przeszczep skóry, miejscową plastykę lub w przypadku mniejszych zmian – pozostawienia miejsca, na której odbywała się operacja do naturalnego zagojenia.

Czasami stosuje się jedynie nacięcie ropni oraz otwarcie przetok. Jednak takie rozwiązanie jest tylko chwilowe i nie pozwala na wyleczenie zmian w pełni. Niestety wielu pacjentów decyduje się właśnie na nie ze względu na chęć jedynie zmniejszenia odczucia bólowego oraz maksymalne skrócenie okresu powrotu do zdrowia (co bywa ważnym wyznacznikiem w przypadku osób niemogących pozwolić sobie na długą nieobecność w pracy).

Po zabiegu zaleca się kąpiele antyseptyczne, odstawienie papierosów oraz zmniejszenie masy ciała u osób z nadwagą. Pomocne może być stosowanie też terapii ruchowej, które przeciwdziałają wystąpieniu przykurczy.