Trądzik pospolity

Skóra to dość nietypowy twór, z jednej strony prosty w swej strukturze, z drugiej – składający się z wielu elementów, ułożonych jeden na drugim. To element pokrywający nasze ciało – elastyczny i mocny – spełniający przede wszystkim funkcję ochronną. Skóra odgrywa jednak wiele innych ról– jej rolą jest termoregulacja, czyli utrzymywanie odpowiedniej temperatury ciała, ochrona znajdujących się pod nią tkanek oraz wymiana gazów. Przez skórę organizm też oddycha.

Grubość skóry w różnych miejscach jest różna. Może wynosić od 0,5 do 10 mm. Na samej górze skóry znajduje się naskórek, czyli tak zwane epidermis, który zbudowany jest z kilku warstw komórek nabłonkowych. Naskórek podlega cyklicznemu procesowi złuszczania. Warstwę tę dzieli się dlatego na kilka kolejnych: warstwę złuszczającą oraz warstwę rogową. Ta druga ma bardzo ważne zadanie – chroni wewnętrzne tkanki przed wpływem czynników zewnętrznych, nie dopuszcza do ich bezpośredniego dostania się do bardzo delikatnych organów. Warstwa ta podlega ciągle takiemu samemu procesowi – złuszczaniu. Dzieje się tak dlatego, ponieważ nie są do niej dostarczane substancje odżywcze.

Kolejną warstwą pod warstwą rogową jest warstwa ziarnista, którą tworzą wrzecionowate komórki o płaskim jądrze. Warstwa ta nie przepuszcza promieniowania UV. Pod nią leży warstwa kolczasta zbudowana z komórek o kształcie wieloboków. Między tymi komórkami znajduje się specjalny płyn, który je odżywia i dzięki temu pozwala im istnieć. Jeszcze niżej znajduje się warstwa podstawowa, czyli rozrodcza, którą tworzą komórki jądrowe o kształcie cylindrycznym. Także tutaj znajdują się komórki odpowiedzialne za barwę skóry – melanocyty. Również w tym miejscu powstają komórki tworzące nowe warstwy, które następnie rogowacieją i zostają zastąpione kolejnymi – nowymi.

I tak dochodzimy do skóry właściwej zbudowanej z elastycznej, mocnej tkanki łącznej. To na tym obszarze znajdują się naczynia krwionośne i limfatyczne. Także tutaj leżą receptory oraz rozmaite przydatki skórne. W skórze wyróżnia się warstwę brodawkowatą i siateczkowatą. Budują ją włókna tkanki łącznej – kolagenowe, sprężyste, srebrochłonne.

W skórze odbywa się również krążenie. W jaki sposób? Krew zostaje doprowadzona do niej tętniczkami, a odprowadzana żyłami. W ten sposób do skóry dostarczane są substancje odżywcze i tlen a zabierane są: dwutlenek węgla oraz szkodliwe, do niczego nieprzydatne zbędne substancje.

Tkankę podskórną buduje luźna tkanka łączna, gromadząca tłuszcz, który stanowi źródło energii, chroniące organizm przed szybką utratą ciepła. Także tę warstwę przeplatają naczynia krwionośne, limfatyczne, nerwy oraz gruczoły łojowe i potowe. Gruczoły łojowe znajdują się u podstaw mieszków włosowych i mają budowę pęcherzykowatą. Są odpowiedzialne za produkcję łoju, substancji, która chroni skórę przed zbyt szybkim wysychaniem, czynnikami bakteryjnymi oraz innymi groźnymi substancjami. Jej zadaniem jest również nadawanie skórze elastyczności i połysku. Z kolei gruczoły potowe pełnią inną funkcję – odpowiadają za wytworzenie potu, czyli płynu wraz z którym wydalane są zbędne substancje przemiany materii.

Trądzik młodzieńczy

Każda twarz jest inna. Jest jak wizytówka, która wskazuje na to, jakimi jesteśmy ludźmi i jakie mamy w życiu priorytety. Uśmiech oraz pogodne usposobienie widać na niej na pierwszy rzut oka. Są niestety takie sytuacje, kiedy za pewne zmiany na twarzy nie ma się większego wpływu. Nie wynikają one ani ze złej pielęgnacji, ani z innych błędów. Po prostu są. Czasami nawet są tak odporne na leczenie, że trudno się ich pozbyć. Ignorowane przybierają coraz bardziej zaawansowaną formę. Rzadko mijają same. Tak jest z  trądzikiem, który występuje w wielu różnych odmianach.

Zaczyna się dość niewinnie
Problemy ze skórą zaczynają się w okresie dojrzewania. Zazwyczaj dość niewinnie. Cera staje się błyszcząca, przybiera również ziemisty kolor. Nadprodukcja łoju prowadzi do zatykania porów oraz do wystąpienia na skórze charakterystycznych zmian pod postacią czarnych kropek. Są to tak zwane zaskórniaki otwarte (wągry). Innym rodzajem są zaskórniaki zamknięte, które mają białą końcówkę.

Zaskórniaki otwarte są to zamknięte pory skóry, które zostały pozatykane przez martwe komórki skóry, bakterie oraz zanieczyszczenia. Ich czarny kolor zawdzięczamy procesowi utlenienia. Drugim typem, bardziej zaawansowanym, są zaskórniaki zamknięte, które mają kolor biały. Tworzy je sebum, martwe komórki skóry oraz bakterie, które całkowicie zamykają powierzchnię skóry. Ze względu na to, że nie mają kontaktu z powietrzem mają biały kolor.  Ich struktura również jest odmienna – są bardziej miękkie, z tego też powodu łatwiej poddają się procesom wyciskania.

Wągry mogą wystawać ponad powierzchnię skóry (podczas stosowania środków na trądzik oraz preparatów peelingujących). Mogą znajdować się również pod jej górnymi warstwami i być trudne do usunięcia.  Te które nie mają ujścia na zewnątrz (wągry głębokie) po pewnym czasie zazwyczaj zmieniają się. Rozwija się stan zapalny, następuje zakażenie bakteriami oraz dochodzi do rozwoju opuchlizny. Po przebiciu wągra głębokiego i uwolnieniu jego zawartości w jego miejscu często dochodzi do wystąpienia blizny lub dziury (zapadnięcia skóry).

Grudki i zmiany ropne
Bardzo często na twarzy obserwuje się również większe zmiany, na przykład grudki. Są to zmiany znajdujące się powyżej powierzchni skóry. W przeciwieństwie do pryszczy nie pozostawiają po sobie blizn. Z kolei mówiąc o kroście, najczęściej ma się na myśli zmianę skórną wypełnioną ropą. Zaawansowaną formą takich niedoskonałości są torbiele ropne, czyli zmiany w postaci dużych pęcherzów, które pozostawiają po sobie bardzo szpecące, nierówne blizny.

Czym właściwie jest pryszcz?
Jak definiuje się pryszcza? Każdy z nas intuicyjnie wie, czym on jest. Jednak gdyby pokusić się o definicje, mogą wystąpić pewne problemy…Pryszcz to wykwit, który wyróżnia się na tle skóry, znajduje się ponad jej powierzchnią. Najczęściej jest czerwony (przekrwiony) i bolesny przy dotyku. Może mieć różne rozmiary – najczęściej od 2-8mm. Te wszystkie jego cechy sprawiają, że wiele osób kusi możliwość wyciśnięcia pryszcza. Niestety takie działanie może prowadzić do powstania blizn i przebarwień na skórze.
Niekiedy pryszcz zamienia się w ropień, czyli zmianę zdecydowanie większą i dużo boleśniejszą. Wtedy mówi się o głębokich, bolesnych cystach, które mogą występować w wielu miejscach – na twarzy, plecach, ramionach, itd.

Blizny i przebarwienia
Z tymi niedoskonałościami nie rodzimy się. Przynajmniej z większością z nich. Co prawda noworodek może mieć znamiona i przebarwienia, jednak te pojawiające się później są zdecydowanie odmienne od tych, z którymi niektórzy z nas się urodzili. Powstają bowiem na skutek podrażnienia powierzchni skóry, niewłaściwej pielęgnacji, zbyt małej ostrożności – przykładowo braku ochrony przed negatywnym wpływem promieniowania UV. Często ich źródłem są pryszcze, zwłaszcza te występujące w zaawansowanej formie. Stąd jeśli chcemy uniknąć oszpecenia, które może znacznie pogorszyć nasz wygląd i sprawić, że leczenie zmian skórnych będzie bardzo trudne, warto po prostu im przeciwdziałać. Na tej stronie znajduje się wiele porad, jak sobie radzić z niedoskonałościami. Stąd zachęcam do lektury!

Leczenie trądziku

Trądzik nie zna litości. Często pozostawia po sobie nieprzyjemne pamiątki, takie jak blizny. Ich usuwanie bywa bardzo trudne i czasochłonne. Trwa tym dłużej, im do tego celu stosuje się mniej wyszukane, mało skuteczne metody. Co zatem robić, by pozbyć się niedoskonałości raz na zawsze?

Jeśli masz wątpliwości…
jak leczyć trądzik i w jaki sposób pozbyć się blizn po niedoskonałościach, koniecznie poradź się specjalisty. Może nim być dermatolog lub też specjalista medycyny estetycznej. Nie łudź się, że ktoś Ci udzieli fachowej porady bez obejrzenia Twojej skóry. Dopiero dokładne oględziny, a czasami testy pozwalają wybrać dobry sposób leczenia. Możliwości jest dużo, stąd warto wybrać te, które zadziałają szybko i skutecznie.

Dermabrazja
Metoda polecana do usuwania głębokich blizn. Zabieg dermabrazji wykonuje kosmetyczna lub dermatolog, korzystając z szybkoobrotowej, diamentowej głowicy, która przyłożona do powierzchni skóry ściera jej zewnętrzną warstwę. Dermabrazja ze względu na dość inwazyjny charakter może boleć, stąd podczas jej wykonywania stosuje się miejscowe znieczulenia, a na koniec zabiegu nakleja się ochronny opatrunek. Zabieg dermabrazji musi być powtarzany, by uzyskać zadowalający efekt.

Uwaga! Dermabrazja nie jest zalecana każdemu. Nie powinna być stosowana na skórę podatną na przebarwienia i powstawanie blizn. Osobom posiadającym wrażliwą cerę metody tej również się nie poleca. Przed zabiegiem zaleca się również rzucenie palenia. Nałóg ten znacznie przedłuża proces gojenia się skóry po dermabrazji.

Mikrodermabrazja
Rodzaj dermabrazji, stosowany jednak w celu usunięcia mniejszych i płytszych blizn, co aktywizuje skórę do odbudowy jej powierzchni.  Różnica między mikrodermabrazją a dermabrazją polega na głębokości wykonywania zabiegu. W przypadku mikrodermabrazji ściera się jedynie wierzchnie partie skóry, dzięki czemu złuszczanie następuje stopniowo i nie ma ryzyka, że po zabiegu będzie trzeba liczyć się z powstaniem skutków ubocznych, w tym co najważniejsze – nie mikrodermabrazja nie powoduje większych podrażnień i uczuleń.

Mikrodermabrazja jest bezbolesna, stąd podczas jej przeprowadzania nie stosuje się znieczulenia oraz zakładania opatrunków. Pierwszymi efektami można cieszyć się już po 3 dniach, jednak dla uzyskania zadowalających rezultatów zabieg poleca się powtarzać – proces leczenia kończąc na 10 razach.

Dermabrazja laserowa
Wykonywana na bardzo dużych bliznach. Ze względu na możliwość pojawienia się przebarwień na skórze, nie jest polecana osobom o ciemnej karnacji. Zabieg jest dość bolesny, dlatego wymaga podania znieczulenia (najczęściej ogólnego. Jeśli obejmuje mniejsze obszary, może odbywać się w znieczuleniu miejscowym) oraz pewnych przygotowań. Przed podaniem się dermabrazji laserowej należy wykluczyć pewne choroby – w tym niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, itd.

Inwazyjny charakter dermabrazji laserowej sprawia, że przez tydzień po wykonaniu zabiegu należy nosić specjalny opatrunek, który chroni przed wnikaniem bakterii oraz utratą płynów. Trzeba liczyć się również z zaczerwieniem skóry, opuchlizną oraz innego rodzaju podrażnieniami. Skutki uboczne powinny jednak zniknąć już po trzech miesiącach od wykonania zabiegu.

Głęboki peeling chemiczny
To raczej łagodny sposób radzenia sobie z bliznami. Z drugiej strony wykonuje się ją w różnych odmianach – jako peeling powierzchowny, średnio głęboki oraz głęboki. Pozwala usunąć jednak niewielkie niedoskonałości. Ma również tę wadę, że nie jest zalecany dla osób o ciemnej karnacji, z alergicznymi chorobami skóry. Polega na usunięciu martwych komórek naskórka poprzez zastosowanie specjalnych mieszanek chemicznych. Powoduje również uczucie dyskomfortu – przez około 30 dni od zabiegu trzeba liczyć się z zaczerwienieniem oraz pieczeniem skóry.

Sposoby na trądzik

Są mniej i bardziej znane sposoby na trądzik. Ich stopień rozpowszechnienia wiąże się z nadziejami w nich pokładanych oraz w stopniu rozbudowania ich historii. Obok najpopularniejszych składników znajdują się również takie, których zalety poznają najmłodsze pokolenia. Do mniej rozpowszechnionych sposobów na trądzik zalicza się przykładowo preparaty, w których składzie znajduje się oczar wirginijski. Czy są one godne naszej uwagi? Czy warto rozważyć ich zastosowanie? Postaram się odpowiedzieć w tym poście.

Oczar wirginijski czyli co?
Oczar wirginijski to roślina kojarzona przede wszystkim ze Stanami Zjednoczonymi. W Polsce znana również jako orzech czarnoksięski rośnie przede wszystkim w ogrodach i parkach, gdzie jest sadzana jako urokliwa roślina przypominająca leszczynę. Ma szerokie owalne liście, które rosną na stosunkowo niewysokim drzewie.
W naturalnych warunkach z oczaru pozyskuje się korę i liście, które mają właściwości lecznicze. Wykorzystuje się je w kosmetykach ze względu na ich przeciwzapalne i przeciwbakteryjne właściwości.

Zastosowanie
Oczar wirginijski to składnik stosowany podczas wyrobu leków oraz kosmetyków. Z jego liści oraz kory pozyskuje się przede wszystkim wyciągi alkoholowe, które są bogate w garbniki, związki, które w połączeniu z białkiem (kolagenem) wpływają na uszczelnienie skóry. Zwarte w roślinie flawonoidy cenione są jako przeciwutleniacze oraz związki o działaniu przeciwzapalnym. Z kolei kwas galusowy, elagowy i saponiny regulują krążenie podskórne oraz zmniejszają kruchość delikatnych naczyń krwionośnych.
Dzięki tak bogatej zawartości aktywnych czynników oczar wirginijski może być stosowany zarówno zewnętrznie, jak i wewnętrznie. Aplikowany na skórę delikatnie ją ściąga oraz wykazuje działanie przeciwzapalne, co wykorzystuje się w produkcji kosmetyków przeznaczonych do cery trądzikowej. Pomaga również w przypadku otarć, skaleczeń, oparzeń i świądzie o różnym pochodzeniu. Stosowany systematycznie przeciwdziała również żylakom. Z kolei wykorzystywany jako lek w formie tabletek wykorzystywany jest w leczeniu krwawień pochodzących z układu pokarmowego, czy hemoroidach.

Oczar a trądzik
W terapii antytrądzikowej wykorzystuje się przede wszystkim działanie przeciwzapalne i ściągające rośliny. Tworzy się różnego typu preparaty – kremy, maseczki, toniki, które doskonale sprawdzają się podczas pielęgnacji cery z problemami zatkanych i powiększonych porów skóry oraz z innego typu dolegliwościami. Moc naturalnej rośliny wykorzystuje na przykład preparat znany pod nazwą Trioxil – antybakteryjny żel, wykorzystujący technologię nanosomową, gwarantującą dotarcie aktywnych substancji preparatu w miejsce, w którym są w stanie najlepiej się wykazać. W mikroskopijnych cząsteczkach zamyka się to, co najlepsze w kremie, dzięki temu ułatwia i skraca się drogę składnikom żelu, które zaczynają działać u źródła problemu. Kosmetyk jest w pełni naturalny i bezpieczny. Nie podrażnia, nie wysusza skóry. Może być stosowany przez każdego.